Działanie na szkodę

O działaniu na szkodę mówimy wtedy, kiedy osoba zaszantażowana, uwiedziona i tak dalej dokonuje jakiegoś działania przeciwko osobie, która tak na nią podziałała, i zdaniem Mannitou łamie tym samym reguły gry.

Mannitou może uznawać za działania na szkodę na przykład:

  • głosowanie za jej przeszukaniem, śmiercią, próbą okradzenia itp.;
  • namawianie do jej przeszukania, wyzwania itp.;
  • stwierdzanie, że nie jest miastowym (chyba że jest to oczywiste, np. zmarli wszyscy miastowi);
  • wyzwanie jej na pojedynek;
  • dwuznaczne i jednoznaczne sugerowanie, że jest się pod zakazem takiego działania na czyjąś szkodę, szczególnie tej konkretnej osoby;
  • samodzielna kradzież względem danej osoby;
  • samodzielne zabicie danej osoby.

Za złamanie zakazu działania na szkodę najczęściej grozi fortepian - zwykle opóźniony, aby nie było oczywiste, że dana osoba była np. zaszantażowana przez inną konkretną osobę. Niezależnie od uznanych działań, Mannitou może luzować przepisy zależnie od kontekstu - przykładowo, jeżeli ktoś na początku gry wypowie sarkastyczny dowcip prowadzący wręcz do tego, że nikt nie jest miastowym, to trudno uznać to za sugerowanie, że inna osoba nie jest miastowym.

Lekkie działanie na szkodę

Niekiedy Mannitou wprowadza dwie kategorie działań na szkodę: lekkie i ciężkie.

Wówczas lekkie działania na szkodę są dozwolone w wypadku, gdy zakaz działania na szkodę jest powodowany grupowo, tj. w celu uniknięcia problemów z lojalnością. W praktyce dotyczy to mormonów i wilkołaków.

Autorzy zalecają, aby w razie powstania takiej klasyfikacji do lekkiego szkodzenia zaliczać sugestie niemiastowości i głosowania przeciw w głosowaniach innych niż o wiodących do śmierci poszkodowanego.

Contents by authors of the site available under GNU FDL 1.2 or CCPL 3.0 BY. Authors reserve the right to use the contents commercially.